کاربرد موسیقی دردرمان بیماران پیر

      ازآنجایی که موسیقی لذت بخشی اززندگی غالب مردم را تشکیل می دهد،موسیقی درمانی می تواند روش بسیارمؤثری درایجاد ارتباط با پیران باشد (تانروابراینت،1980). بسیاری ازفعالیتهای موزیکی می تواند درافزایش وحفظ جنبه های مختلف جسمی ،روانی ویا عاطفی -اجتماعی پیران مورد استفاده قرارگیرد (برایت ،1972و1981؛پالمر،1977). به علاوه «موسیقی می تواند درفراهم کردن تحریکات حسی وذهنی مفید درکیفیت زندگی مورد استفاده قرارگیرد»(گیبونز،1985،ص.51).

     بسیاری ازپیران درزمینه ی تقویت کارکد جسمی نیازهایی دارند. این نیازها ممکن است شامل تقویت حرکاتی درمفاصل مختلف ،افزایش توان وتحمل بدنی وتقویت قدرت ماهیچه ها بعد ازشکستگی یا بیماری باشد. با موسیقی درمانی می توان راههاییی سرگرم کننده ولذت بخش برای رسیدن به این گونه اهداف تقویتی پیدا کرد. به عنوان مثال با موسیقی همراه با تمرینات وروشهای روزانه می توان احساس دردی را که غالبا ً تؤام با این ورزشهاست ازذهن دورساخته ویا انگیزه ومحرک لازم را برای شرکت درانجام این قبیل ورزشها وفعالیتهای حرکتی فراهم کرد (برایت ،1972و1981؛پالمر،1977). دست زدن نشاط انگیزوموسیقی ریتمیک می تواند ورم مفاصل انگستان را صاف کند(پالمر،1977؛تانروابراینت،1980). فعالیتهایی چون رقص ویا رژه می تواند احساس اطمینان ،شادی واحساس امنیت درانجام حرکات مستقل را برای بیماران پیرسرپایی بهبود بخشد. برای پیران غیرسرپایی (بستری ) فعالیتهای مانند ضربه زدن ویا کوبیدن همراه با موسیقی باعث خم شدن وکشش اعضای بدن شده که درتنظیم جریان خون،تقویت ماهیچه ها وتوان بدنی برای کارها مؤثراست. پالمر(1977)خاطرنشان می سازد که گرچه بسیاری اربیماران پیربرای شرکت درفعالیتهای حرکتی احتیاج به کمک درمانگردارنداما «شنیدن صداهای پولکا ویا مارش می تواند موجب شرکت وهمکاری آنها درفعالیت شود؛حتی هنگامی که درد دارند»(ص.104).

     نواختن سازهای ریتمیک وسازهای تفریحی درارکسترریتم وارکستررستوران نوعی دیگرازفعالیتهای موزیکی است که می تواند درافزایش یا حفظ دامنه ی حرکت آنها مورد استفاده قرارمی گیرد. اگرزمان همکاری به تدریج افزایش یابد،تحمل آنها نیزتدریجا ً افزایش می یابد (پالمر،1977). به علاوه چنانچه انتخاب سازدقیق ومتناسب با نیازهای جسمی سالمندان باشد،برنامه های موسیقی درمانی می تواند درافزایش قدرت دست زدن ویا توان حرکات دست وبازوی بیمارانی که شکستگی دارند مورد استفاده قرارمی گیرد (کنفرانسیسکا ،1985). رهبری گروه موزیکی نیزمی تواند منافع زیادی داشته باشد ازجمله باعث به کارافتادن وتقویت ماهیچه های شانه وبازو،تسکین تنش وتقویت هماهنگی بدنی شود. به علاوه فردی که رهبری گروه را به عهده می گیرد منافع روانی وعاطفی -اجتماعی کسب می کند،اعتماد به نفس اوفزایش یافته وقدرت اوتقویت می شود (تانروابراینت ،1980).

     فعالیتهای موزیکی می تواند دربهبود وحفظ عملکردهای روانی بیماران پیرنقش مهمی ایفا کند. می توان ازموسیقی به عنوان فعالیت لذت بخش اوقات فراغت استفاده کرد وآن را به عنوان فرمی ازبارزی بزرگسالان درنظرگرفت ،«به نظرمی رسد بازی برای حفظ سلانت روانی ضروری باشد»(تانروابراینت،1980،ص.30). یادگیری مهارتهای جدید حاصل ازمطالعه ی صدا یا آموختن سازمی تواند به تحریک ونگهداری تواناییهای ذهنی کمک کند(گیبونز،1985؛گولد،1982؛هورنینگ،1982). علاوه براین حافظه ،یادگیری وارتباط کلامی خود انگیزدربیماران ازطریق فعالیتهای چون تمرین سرود قبل ازسرائیدن ،آموختن اشعاراهنگهای جدید ،تکمیل کردن عبارات ناقص درآهنگ توسط بیماران ،بحث پیران اشعارآوازیا موضوعات درون آوازها می تواند تحریک شود(پالمر،1977؛اسکالنگ،1984).

     برای پیرانی که دچارآشفتگی فکری هستند موسیقی می تواند وسیله ی اساسی توجیه واقعیت باشد. ریگلر(1980)دریافت بیماران پیرکه دربرنامه های توجیه واقعیت ازطریق موسیقی شرکت می کنند ازنظرواقعیت گرایی وعملکرد رفتاری تقویت می شوند. آنها وقتی که دراین برنامه ها بدون موسیقی شرکت می کنند ازنظرواقعیت گرایی وعنلکرد رفتاری تقویت می شوند. آنها وقتی که دراین برنامه ها بدون وجود موسیقی شرکت می کنند چنین پیشرفتی را درهمان مدت نشان نمی دهند. برنامه های موزیکی توجیه واقعیت شامل فعالیتهایی چون«گوش کردن وبحث کردن پیرامون زمان ومکان موسیقی نوشته شده وآوازخواندن ونواختن سازهای ریتمیک همراه با آوازهایی است که اسامی ،تاریخ ،شماره ،روزوسال را بیان می کند»(ص.30). همچنین فعالیتهای موزیکی می تواند به عنوان بخش حیاتی خاطرات گروهها مورد استفاده قرارگیرد (کاراس،1985)وبه عنوان ابزاررفتارهای تصمیم دربیماران پیرمورد استفاده قرارگیرد(کمپر،1982). به علاوه تکنیک درمانی آوازهای ملودیک می تواند با گفتارترکیب شود وبه پیران زبان پریش کمک تا مهارتهای کلامی خود را بهبود بخشند (آلبرت ، اسپارکز و هلمز ، 1973 ؛ برایت ، 1981 و ...)

همچنین فعالیتهای موزیکی در پیران فواید عاطفی - اجتماعی زیادی دارد.شرکت موفقیت آمیز آنها در فعالیتهای موزیکی ، آموختن مهارتهای جدید و کسب فرصتهای لازم در جهت انتخاب و تصمیم همه تجارتی هستند که در برگرداندن احترام و بزرگی و تقویت اعتماد به نفس می تواند کمک کند (کمپر، 1982 ؛ پالمر ، 1977).تک نوازریهای و یا عضویت در گروه موسیقی نیز می تواند با به وجود آوردن فرتهایی برای شناخته شدن آنها از سوی دیگران ، احساس ارزش شخصی آنها را تقویت کند (کلاسمن ، 1983 ؛ گولد ، 1982 ؛ هورنینگ ، 1982 ؛ پامر ؛ 1977).نوشتن آواز می تواند برای هوشیاری ذهنی آنها مفید باشد و همچنین باعث شود تا بیمارانی که ناتوانی جسمی دارند شرایط و محدودیتهای خود را بپذیرند.به عنوان مثال پالمر (1977) موقعیتی را شرح می دهد که نوشت آواز داستانی به بیماران ناراضی که ارتباط برقرار نمی کند فرصت می دهد (در هنگام اجرای برنامه و بیان شایتهایشان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند)(ص.196).فعالیتهای موسیقی درمانی مانند بحث و گفتگو پیرامون اشعار آهنگها و مسافرتها و گردشهای موزیکی می تواند مرور وقایع زندگی آنها را آسان سازد (برایت ، 1981 ؛ کلمن ، 1986)

کاربرد موسیقی دردرمان اختلالات رفتاری وبیماریها ی روانی بزرگسالان

      موسیقی با نظم وساختارذاتی ،نیروی ارتباط غیرشفاهی ورغبت ملایمی که دارد(گاستن ،1960؛سیرز،1968)می تواند به عنوان ابزارامنی درایجاد درک واقعیت وارتباط غیرکلامی برای ارتباط با بیماران شدید روانی مورد استفاده قرار گیرد. فعالیتهای تجربی موزیکی مثل آوازخواندن ،نواختن ساز،انتخاب نوارهایی برای شنیدن وحرکت با موسیقی ،درک وضعیت زمان ومکان رابه وجود می آورد ودقت بیماران وتوجه لحظه به لحظه ی آنها را ایجاب می کند. فعالیتهای سازی وفعالیتهای حرکتی موزیکال می تواند به تقویت مهارتهای حرکتی ،افزایش احساس هوشیاری ،تقویت پیروی ازدستورات ،یادگیری ارتباط غیرکلامی با دیگران آموختن همکاری سازبه طورجمعی وپیوستن به دیگران رقص یا حرکات گروهی موزیکال مثالهای ازفعالیتهای غیرکلامی موزیکی هستند که می توانند به بیماران کمک کنند تا با دیگران همکاری وارتباط برقرار کنند. نودیکی وترویزان (1980) نوشته که :«موسیقی درمانی فی البداهه نوعی درمان غیرشفاهی است که بیان خلاق نقطه ی تمرکزاصلی آن است»(ص.135) که می توان وسیله ی بسیارموفقی برای شروع تماس با بیماران روانی شدید باشد (بعضی ازتکنیکهای موسیقی درمانی فی البداهه درفصل هفت توضیح داده شده است). به علاوه ازآهنگهای مخصوص می توان درایجاد وتقویت خودآگاهی ،درک واقعیت والگوهای رفتاری مناسب اجتماعی بیمارانی که ازروان پریشی رنج می برند استفاده کرد(ولفگرام ،1978،1980).

     اشخاصی که بیماریهای روانی یا اختلالات رفتاری خفیف تری دارند،برای کاهش نگرانیها وفشارها وافزایش احساس ارزش شخصی احتیاج به یادگیری راههایی دارند که ازطریق آن احساسات خود رابه طورمناسب ودرست ابراز کنند وپرخاشگری وتحریکات آنی مخرب خود را کنترل ومهارتهای ارتباطی شفاهی وهمکاریهای اجتماعی خود را تقویت کنند. فعالیتهای چون تمرین سبک سازی با موسیقی می تواند احساس فشاروروشهای موسیقی می توان درسبک سازی واحساس تندرستی استفاده کرد (بنی ،1978؛پیچ،1984). فعالیتهای سازی فی البداهه وفعالیتهای حرکتی موزیکال ،روشهای دیگری هستند که ازآن می توان برای کاهش ونگرانی که غالبا ً درموفقیتهای گروهی پیش می آید استفاده کرد (مورگان ،1975؛ولفگرام ،1978). تجربه های شرکت موفقیت آمیزدرفعالیتهای موزیکی با دیگران ویادگیری نواختن سازمی تواند احساس ارزش شخصی بیماران رابسیارتقویت کند(کاسینی ،1976؛لیم،1974؛میچل،1976؛مورگان،1975). فعالیتهایی نظیربحث درمورد موسیقی یا اشعارآوازها ونوشتن آوازمی تواند همانند سازی مناسب ،ابرازاحساسات ،ایجاد فرصتهایی برای تصمیم گیری وتحرک عملکرد شناختی را آسان سازد(دیکنزوشارپ ،1970؛فیکن،1976؛ولفگرام،1978و1980).

     برای این که بیماران بتوانند همکاری موفقیت آمیزدربرنامه های دسته جمعی یا کارهایی مثل نوشتن آوازهای گروهی داشته باشند،لازم است تحریکهای آنی خود را کنترل کرده ویادبگیرند تا با دیگراعضای گروه هکاری نمایند. نتیجتا ً ازاین گونه فعالیتهای موزیکی می توان درپرورش احساس همبستگی گروهی ،افزایش حس پذیرش همسالان ، ایجاد وتقویت ارتباط وروابط متقابل مناسب استفاده کرد (برتین فیلد ات آل،1979؛کاسیتی ،1976؛کوپر،1985؛فیکن ،1976؛مورگان،1975؛ولفگرام،1978و1980).

     هدسل (1974)می نویسد ،ارزش دیگرجلسات موسیقی درمانی این است که می تواند به بیماران مهارتها وتواناییهایی رابیاموزند تا درمحیط عادی ازآن استفاده کنند. به عنوان مثال میچل (1976)گزارش می دهد که گروهی ازمردان که درزندان ازاعضای پرطرفتار«کمبو»بودند،وقتی اززندان آزاد شدند به صورت یک گروه تجارتی به نواختن موسیقی ادامه دادند.

   ملاحظات ویژه

     موزیک تراپیستهایی که با بیماران بزرگسالان دارای اختلالات رفتاری وروانی کارمی کنند چند مسئولیت دارند که شامل موارد زیراست (ولفگرام ،1978):(1) به وجودآمدن یک محیط گرم وامن که موجب تقویت احساس ارزش شخصی وانگیزه ازطریق تأکید برتجربیات موفقیت آمیزشود،(2)مشخص کردن انتظارات ومحدودیتهایی برای رفتارهای مناسب گروهی لازم است ،(3)راهنمایی ویادآوری توجه بیماربه سمت وظیفه (کار) موجود،(4)آگاه شدن ازپاسخهای خود واهمیت رفتارمتقابل و(5)درک وتوجه دادن به آنها به عنوان این که فرد بزرگسالی هستند.

کاربرد موسیقی دردرمان مشکلات رفتاری وعاطفی کودکان وجوانان

     ازآنجایی که ارتباط موزیکی ازانواع ارتباط غیر کلامی است (گاستون ،1968)،موسیقی می تواند وسیله ای مؤثربرای ایجاد تماس اولیه با بیمارانی که ازنظرعاطفی آسیب دیده یا دچارمشکلات رفتاری هستند باشد. فعالیتهای مربوط به نواختن ساز،حرکت با موسیقی وساختن آهنگ به آنها این امکان را می دهد که بتوانند احساسات خود را ابرازکنند وانگیزه های نامطلوب را به رفتارهای قابل قبول اجتماعی تبدیل سارند.«موسیقی می تواند آدمی را به سمتی سوق دهد که مؤثرترین واسطه ی ارتباطی بین درمانگرودرمانجووهمسالانشان باشد» (گاستون ،1968bص.174).

     ریتم ،ساختارونظم موسیقی ارتباط با واقعیت را به وجود می آورد (سیرز،1968)که می تواند عامل مهمی درایجاد ارتباط با واقعیت با بیماران روانی شدید باشد. کشش ورغبت ملایمی برای فعالیت گروهی که درذات موسیقی است (گاستون،1968) می تواند افراد خجالتی وگوشه گیررا به ارتباط با دیگران تحریک کند. فعالیتهای گروهی موزیکال ورقص برای توسعه ی همکاریها وارتباطهای غیرکلامی مؤثراست. خواندن دسته جمعی ،گفتگوپیرامون موسیقی وسرودن آهنگ درتسهیل ابرازبیان وروابط کلامی مورد استفاده قرارمی گیرد. تقویت مهارتهای تقلیدی وافزایش انجام وظایف رفتاری غالبا ً نتیجه ی جنبی فعالیتهای سازی گروهی ،فعالیت حرکتی وخواندن است. شرکت موفقیت آمیزدرگروههای موزیکی وکسب مهارتهای سازی نیزانگیزه ی احترام به خود را تقویت کرده ومنجربه اعتماد به نفس قوی می شود.

 کاربرد موسیقی دردرمان معلولیتهای چندگانه

     به نظرمی رسد که بسیاری ازمعلولین چندگانه آگاهی بسیارکمی ازمحیط خود دارند. فعالیتهای موزیکی غالبا ً برای تحرک وفراخوانی واکنشهای هوشیاری آنها مؤثراست،حتی زمانی که دیگراقدامات درمانی مردود شناخته شده باشد. موسیقی دارای نیروی کامل محرک حسی است که نادیده گرفتن آن تقریبا ً غیرممکن است (لاتوم،1981) ومی تواند با واکنشهای سطوح مختلف سازش پیدا کند (سیرز،1968). نمونه هایی ازفعالیت موزیکی که درتحرک وفراوانی واکنشهای ابتدایی این گروه به کاربرده شده است شامل این موارد می شود:(1) استفاده ازموسیقی درترکیبی با تکنیکهای نواختن شدید (کارتر،1982؛گونزالس،1981؛میورین وکوالت ،1979)،(2) فعالیتهای فی البداهه ی موزیکی که پیرامون پاسخهای کلامی وحرکتی آنها ابداع شده است (نوردوف و روبینز،1971)،(3)ارائه تدریجی انتقال تجربیات سازی (اشمیت ،1981) و(4)حرکت با فعالیتهای موزیکی (اشمیت،1981). استفاده ازاصوات موسیقی با صدای زیرمی تواند عامل مهمی درجهت بروزپاسخهای ابتدایی معلولین چندگانه باشد(نوردوف ورابینز، 1977b/1971a،1977). ازطریقی فعالیتهای موزیکی ،پاسخهای ابتدایی هوشیارانه ی محیطی واصوات ودیگرتحریکهای بیرونی درمعلولین چندگانه به وجود می آید. فعالیتهای موسیقی درمانی می تواند هوشیاری کودکان وبزرگسالان معلول چندگانه را به تدریج بالا ببرد (کی ،1981). موزیک تراپیستها درآغازمی توانند ازفعالیتهایی استفاده کنند که معلولین چندگانه به وسیله ی آنها ،تحمل درتوجه کردن وتغییرات محیط را بیاموزند. وسایلی نظیرعروسک یا اسباب بازی می تواند درارتباط با فعالیتهای موزیکی استفاده شود تا به معلولین کمک کند تا تحمل تماس وراهنمایی بدنی را یاد بگیرند ومهارتهای ساده ای به دست آورند. این فعالیتها می تواند میل به پاسخگویی به دستورات کوتاه وراهنمایی بدنی یا تقلید ازمربی را درآنها تقویت کند. متعاقبا ً آنها می توانند درمرحله ی پذیرش ذهنی پیشرفت کنند. وقتی که آنها دربازیها یا آوازهای موزیکالی که مفاهیم فضایی ساده وموضوعات تقلیدی یک یا دومرحله ای درآنها به کاررفته شرکت می کنند،ملزم می شوند تا به دستورات پاسخ دهند. معلولین چندگانه می توانند مفاهیم تحصیلی مانند رنگها ،اعداد واشکال را ازطریق فعالیتهای موزیکی یاد بگیرند. ارتباط با یکدیگردرخلال فعالیتهای موزیکی به آنها کمک می کند تا مهارتهای اجتماعی ازقبیل شناسایی اعضای گروه ،کارگروهی ،همکاری ،منتظرنوبت دیگران شدن،اعتمادبه نفس وتوانایی انجام کاررا یاد بگیرند(کی ،1981).

کاربرد موسیقی دردرمان بیماران جسمی حاد ومزمن

     به نظرشوانکوفسکی وگوتری (1982)موسیقی درمانی می تواند درزمینه های نیازهای جسمی وروانی این گروه بیماران مفید باشد. موسیقی درمانی می تواند نقش بازی درکمک به کودکان وبزرگسالان بستری دربیمارستانها داشته باشد تا بیماران به روشهای درمانی پزشکی واکنش مساعدتری نشان دهند.

     نتایج مطالعات چتا(1981) نشان می دهد که آوازها می تواند برای آشنا کردن کودکان به وسایل وروشهای درمانی مورد استفاده قرارمی گیرد. همچنین آوازها ودیگرفعالیتهای موسیقی درمانی می تواند به طورمؤثری اضطراب قبل ازعمل جراحی کودکان را کاهش دهد. مارلی (1984)دریافت که فعالیتهای موسیقی درمانی مثل سبک سازی به وسیله ی موسیقی ،بازیهای تقلیدی واکتشافی ریتمیک موزیکال وحرکت با موسیقی وآوازهای ساده که با راهنماییهای موزیک تراپیست همراه است می تواند به طوربرجسته ای رفتارتؤام با استرس کودکان ونوپاهای بستری شده را کاهش دهد. به علاوه فعالیتهای موسیقی درمانی موضوع کلامی بیشتری را درکودکان بیمارنسبت به بازی درمانی برمی انگیزد (فرولیچ ،1984). فعالیتهای که موجب می شود تا کودکان بستری اشعاری را درون آوازهای مربوط به مسایل بستری شدن جا دهند می تواند دراین زمینه مفید باشد. به علاوه جلسات موسیقی درمانی می تواند برای کودکان آسیب دیده که ازآسایش اولیه محرومند خیلی سودمند باشد. «به وسیله ی فعالیتهای موزیکی می توان با ایجاد محیطهای جبرانی به وسیله ی صدا ،ریتم وتداعی آوازهای آشنا ،اضطراب را کاهش داد واحساس امنیت وسلامتی را تقویت کرد»(مکدونل،1984،ص.56). موزیک تراپیست می تواند با شرکت دادن والدین واقوام درجلسات موسیقی درمانی کودکان ،فشاروناراحتی اعضای خانواده را نیزکاهش دهد وبه کودک ووالدین او برای رسیدگی ورویارویی با اتفاقات ونتایج آن کمک کند(مکدونل،1984).موسیقی درمانی همچنین می تواند برای بیماران بزرگسالی بستری شده فواید زیادی داشته باشد. مطالعات بسیاری نشان داده که موسیقی می تواند درد بعد ازجراحی ودردهای مزمن را کاهش دهد،تکلم مثبت را تقویت نماید وبیماررا به افزایش فعالیت تحریک نماید (گرندر،لیک لیدرووایز،1960؛ولوسین،1981؛ریدر،1985وولف ،1978).کاهش درد با ارائه موسیقی وقتی پیش می آید که اعتقاد به تأثیرآن به وجود آمده باشد(لاوین،بوکزبام وپونسی،1976؛ملزاک ،وایزواسپراگ ،196 3) ویا زمانی که موسیقی با تکنیکهای تصوری مورد استفاده قرارگیرد (بونی ،1978؛ریدر،1985). به علاوه مشاهده شده برنامه های مخصوص نوارموسیقی آستانه ی تحمل درد بیماران بزرگسال همودیالیز را کاهش دهد(شوستر،1985). بیماران مزمن بزرگسال که مایلند درساختن آهنگ نقش فعالتری داشته باشند،می توانند اضطراب خود را درضمن فعالیتهای موسیقی مانند بدهه نوازیهای گروهی ،تک نوازی ،آوازهای درخواستی وبحث وگفتگودرمورد اشعارآوازها کاهش دهند(لوین -گروس وشوارتز،1985).

  کاربرد موسیقی دردرمان معلولیتهای ارتوپدی

 بنابرنظررودنبرگ (1982) ازموسیقی می توان درچند منظوردرمانی برای معلولین ارتوپدی استفاده کرد:(1)کاهش حواس پرتی ،(2)رهایی ازتنشها وحساسیتهای شدید ،(3)کاستن تنشها وحساسیتها ،(4)تحریک معلول برای برقراری ارتباط با دیگران ،(5)تقویت تمرینهای عضلانی ،(6)کنترل وضعیت و(7)افزایش احساس ارزش شخصی. ازانواع فعالیتهای مختلف موزیکی می توان دروصول به اهداف درمانی معلولین ارتوپدی استفاده کرد.

     ازآنجایی که اکثرمشکلات آشکارمعلولین ارتوپدی شامل نوعی اختلال درحرکت است،فعالیتهای مختلف موسیقی درمانی که برای این گروه به کارمی رود درجهت بهبود وضعیت مفاصل وماهیچه ها وافزایش هماهنگی حرکات آنها است. مثلا ً نواختن سازهای انتخاب شده با شیوه های مخصوص می تواند تحرک واستقامت را افزایش دهد ویا هماهنگی قسمتها یی ازبدن را بهبود بخشد (دنن هولز،1959؛میلر،1979). راجرز(1968)درمورد برنامه ی موسیقی درمانی که برای کودکان معلول دربیمارستان ایالتی ترتیب داده سخن می گوید. اوازنواختن چند سازدردرمان کودکان معلول استفاده می کرده است. مثلا ً ازنواختن پیانوبرای حرکت وخم کردن وکشش انگشتها وازریتم سازها برای افزایش دامنه ی حرکات ومنبعی برای الگوهای حرکتی ،ازنواختن سازدهنی برای کنترل بهتردستها وهماهنگی آن با دهان وتقویت ظرفیتهای حیاتی استفاده می کرده است. همچنین ازنواختن سازهای تفریحی سرگرم کننده مثل آکولتزها ،گیتارها ،ماندولینها وچنگهای اتوماتیک برای افزایش خم کردن وکشش انگشتها ومچ وازسازهای ارکستری مانند ویولون،کرونت وترومبون برای افزایش دامنه ی حرکات ،هماهنگی انگشتان ودستها وازسازهای بادی برای افزایش ظرفیتهای حیاتی استفاده می کرد. جوزف (1964)همچنین دریافت که با انطباق مخصوصی می توان ازپیانوو ویولن برای تقویت عضلات وهماهنگی اندامهای مصنوعی معلولین استفاده کرد. یکی دیگرازمنافع یادگیری نواختن سازبرای احساس ارزش شخصی را افزایش می دهد واگربه صورت گروهی بنوازند،رشد اجتماعیشان تقویت خواهد شد.